SBR Aanpak

Het waarom van de SBR Aanpak

Uit wetten en regels ontstaan rapportageverplichtingen. Om in de praktijk aan die verplichtingen te kunnen voldoen worden eisen geformuleerd waaraan rapportages moeten voldoen. Gegevens worden gedefinieerd, processen beschreven en technische specificaties opgesteld. Op basis van deze eisen worden software, services, processen en administraties ingericht. Daarmee kunnen rapportages worden samengesteld, uitgewisseld en verwerkt op basis van gegevens die uit administraties worden verzameld. De veelheid aan rapportagevragers en de diversiteit aan rapportage-eisen leggen een grote druk op administraties. Met de SBR aanpak wordt het aantal rapportagevragers niet minder, maar wordt het hen wel mogelijk gemaakt om de diversiteit in rapportage-eisen te verminderen.

SBR Aanpak

SBR is een onafhankelijke, domeinoverstijgende aanpak voor het eenduidig inrichten en uitvoeren van rapportageprocessen. SBR kiest voor internationale open standaarden die aansluiten bij de bedrijfsvoering van organisaties. De gemeenschappelijke taal die met standaarden wordt gesproken, maakt het mogelijk om voor en door verschillende rapportagevragers gemeenschappelijke bouwstenen te maken. Voor de definities van gegevens wordt een gemeenschappelijk woordenboek gebruikt. De beschrijving van processen gebeurt op eenduidige wijze en de eenduidige technische eisen worden gemeenschappelijk toegepast op individuele rapportages. De eenduidigheid (taal) en herbruikbaarheid (bouwstenen) van SBR maakt het mogelijk om de SBR aanpak toe te passen op verschillende rapportages van diverse rapportagevragers. Hoe meer rapportageketens aansluiten op SBR, hoe groter de herbruikbaarheid. SBR levert daarmee efficiencyvoordelen voor alle betrokkenen: rapportagevragers, leveranciers van voorzieningen (in overheid en markt) en rapportageplichtigen.

SBR Aanpak in de praktijk

In Nederland is de SBR aanpak als eerste toegepast op de domeinen van belastingwetgeving, het jaarrekeningenrecht en statistiekwetgeving. Daaruit is de Nederlandse Taxonomie voortgekomen, het gemeenschappelijke gegevenswoordenboek. De samenwerking tussen de verschillende domeinen heeft geleid tot vergaande normalisatie en harmonisatie van gegevensdefinities waardoor het aantal definities aanzienlijk is verminderd. De Nederlandse Taxonomie wordt in software en services gebruikt voor het identificeren en verzamelen van te rapporteren gegevens.

Daarnaast is de generieke procesinfrastructuur als set van generiek toepasbare eisen aan rapportageprocessen en technische voorzieningen beschreven. Deze eisen worden toegepast in software en services in de markt en in Digipoort om de uitwisseling van SBR rapportages naar de overheid mogelijk te maken. Belastingdienst, Kamer van Koophandel en het CBS maken gebruik van SBR voor een deel van hun rapportagestromen, andere rapportagestromen en rapportagevragers zullen volgen. Het SBR Programma voorziet in een verbreding van de SBR aanpak in andere domeinen.

Het domeinoverstijgend karakter van de SBR aanpak wordt onderstreept door het initiatief van ING, ABN AMRO en Rabobank. Voor de uitwisseling van kredietrapportages tussen bedrijven en banken wordt gebruik gemaakt van de op SBR gebaseerde gemeenschappelijke gegevensdefinities en eisen aan de procesinfrastructuur. Meer over dit initiatief is te vinden op www.rapportageportaal.nl

Hoe de SBR aanpak letterlijk grenzeloos generiek toepasbaar is blijkt uit de initiatieven die buitenlandse overheden ontplooien. Australië heeft een SBR Programma met een vergelijkbare aanpak en bouwstenen, Nieuw Zeeland sluit daarop aan en ook andere landen overwegen de start van een SBR Programma.